Een stille Pasen in onze parochie

Paasvreugde

Nu wij leven in onzekere tijden.
Spreekt des te meer het vreselijk lijden.
Door Jezus voor ons volbracht.
Zíj́n angst werd immers niet verzacht!

Aan het kruis, in volkomen donkerheid.
Riep Hij in totale eenzaamheid:
Mijn God, waarom verlaat U Mij?
Waarom bent U niet meer nabij?

Opdat wij in de zwartste dagen
Onze nood bij Hem mogen klagen.
In ziekt' en angst verlaat Hij niet,
wie bij Hem schuilt in zijn verdriet.

Want door Zijn zware lijden.
Kwam Hij ons bevrijden.
Van onze zonden en de dood.
Gods genade is onnoemlijk groot.

Ja, de Heer is waarlijk opgestaan!
Juich nu voor Hem en bid Hem aan.
Want al dichter nadert nu de tijd.
Van Zijn wederkomst in heerlijkheid.

 

Vossebelt Rozemarijn - https://www.gedichtensite.nl/pasen/37956-paasvreugde

foto's :  Adriën De Jaegher, Alex De Smet, Miet Neirinck