De belangrijkste patroonheiligen van onze parochie zijn :
OLV ter Sneeuw
Sint-Barbara
Sint-Martinus
Sint-Hubertus
Daarnaast hebben we in de OLV ter Sneeuwkerk een altaar gewijd aan Sint-Jozef en één aan Sint-Cornelius.
Ook in de Sint-Martinuskerk vinden we een beeld van Sint-Cornelius zowel in het priesterkoor als aan het portaal. Het tweede beeld aan het portaal is van Antonius Abt. Je vindt zijn beeld ook in de kerk.
Heilige Barbara
Tweede patroonheilige van de kerk in Heusden
De Heilige Barbara leefde volgens de overlevering in de 3e eeuw en werd geboren in Nicomedië (het huidige İzmit in Turkije). Zij was de dochter van Dioscuros, een rijke en invloedrijke heiden, die haar uit angst voor christelijke invloeden liet opsluiten in een toren. Ondanks deze afzondering kwam Barbara in contact met het christelijk geloof, dat zij in het geheim aannam.
Toen haar vader ontdekte dat zij christen was geworden, gaf hij haar aan bij de Romeinse overheid. Barbara werd zwaar gefolterd, maar bleef standvastig in haar geloof. Volgens de legende genazen haar wonden telkens wonderbaarlijk. Uiteindelijk werd zij ter dood veroordeeld en door haar eigen vader onthoofd. Kort daarna zou Dioscuros door een bliksemschicht zijn getroffen, wat werd gezien als een teken van goddelijke gerechtigheid.
De Heilige Barbara werd al vroeg vereerd als martelares. Zij groeide uit tot patrones van onder meer mijnwerkers, artilleristen, bouwvakkers en allen die met explosies of plots gevaar te maken hebben. Ook wordt zij aangeroepen tegen een onverwachte dood en ter bescherming bij onweer en vuur.
Haar naamdag wordt gevierd op 4 december. Tot op vandaag blijft de Heilige Barbara een symbool van moed, trouw aan het geloof en vertrouwen in God te midden van vervolging en lijden.
Heilige Martinus
Patroonheilige van de Sint-Martinuskerk te Melle
Sint-Martinus van Tours (ca. 316–397) werd geboren in Savaria (het huidige Szombathely in Hongarije) als zoon van een Romeins officier. Hoewel hij op jonge leeftijd kennismaakte met het christelijk geloof, werd hij tegen zijn wil soldaat in het Romeinse leger. Reeds als jongeman viel hij op door zijn barmhartigheid en ascetische levenshouding.
Het bekendste verhaal uit zijn leven vertelt hoe Martinus, nog soldaat, bij de stadspoort van Amiens een halfnaakte bedelaar ontmoette. Hij sneed zijn mantel doormidden en gaf de helft aan de arme man. Diezelfde nacht verscheen Christus hem in een droom, gehuld in het halve kleed, wat Martinus diep raakte en hem sterkte in zijn geloof. Kort daarna liet hij zich dopen en verliet hij het leger.
Martinus leefde vervolgens als monnik en stichtte nabij Poitiers een van de eerste kloostergemeenschappen van West-Europa. Tegen zijn wil werd hij in 371 tot bisschop van Tours gekozen. Als bisschop bleef hij eenvoudig leven, zette zich in voor armen en zieken, bestreed het heidendom en verkondigde het evangelie op het platteland.
Na zijn dood werd Sint-Martinus al snel vereerd als heilige. Zijn graf in Tours werd een belangrijk bedevaartsoord. Doorheen Europa groeide zijn populariteit, ook in Vlaanderen, waar vele kerken — waaronder de Sint-Martinuskerk te Melle — onder zijn bescherming werden geplaatst.
De naamdag van Sint-Martinus wordt gevierd op 11 november, de dag van zijn begrafenis, en is traditioneel verbonden met feesten rond oogst, liefdadigheid en gastvrijheid. Sint-Martinus geldt tot op vandaag als voorbeeld van naastenliefde, eenvoud en christelijke barmhartigheid.
Onze-Lieve-Vrouw ter Sneeuw
patroonheilige van de kerk van Destelbergen
Het feest van Onze-Lieve-Vrouw ter Sneeuw vindt zijn oorsprong in een oude Romeinse legende uit de 4e eeuw. In die tijd leefde in Rome een welgesteld, kinderloos echtpaar dat de Heilige Maagd Maria bijzonder vereerde. Zij baden vurig om leiding over wat zij met hun bezit moesten doen tot eer van God en van Maria.
Volgens de overlevering verscheen Maria in de nacht van 4 op 5 augustus in een droom aan zowel het echtpaar als aan paus Liberius. Zij gaf hun de opdracht een kerk te bouwen op de plaats waar zij de volgende ochtend sneeuw zouden aantreffen. Tot ieders verwondering lag er op 5 augustus, midden in de hete Romeinse zomer, sneeuw op de Esquilijnse heuvel. Paus Liberius zou de omtrek van de toekomstige kerk zelf in de sneeuw hebben uitgetekend.
Op die wonderlijke plaats werd later de basiliek Santa Maria Maggiore gebouwd, een van de vier pauselijke hoofdkerken van Rome en een van de oudste Mariaheiligdommen van het Westen. Ter herinnering aan dit mirakel wordt jaarlijks op 5 augustus het feest van Onze-Lieve-Vrouw ter Sneeuw gevierd. In de basiliek laat men die dag witte bloemblaadjes uit de koepel neerdalen als symbool van de zomerse sneeuwval.
De naamdag van Onze-Lieve-Vrouw ter Sneeuw wordt gevierd op 5 augustus. Het feest benadrukt Maria’s nabijheid en haar zorgzame leiding, zelfs op onverwachte en wonderlijke wijze. Het verhaal herinnert gelovigen eraan dat God ook in het gewone en het onwaarschijnlijke zijn wil kenbaar kan maken.
