Woord van de pastoor

Beste lezer en lezeres

Op het hoogtepunt van de zomer viert de Kerk het hoogfeest van Maria’s tenhemelopneming . Als eerste van de mensen is zij opgenomen in hemelse heerlijkheid.

Hoevelen

Het leven van Maria is, zoals dat van elke mens, uitgelopen in de dood. Op welke wijze Maria gestorven is, weten wij niet. Hoewel de Bijbel heel wat over haar vertelt, over dit laatste zwijgen de schrijvers. Zo ziet het er naar uit dat Maria het laatste stuk van haar leven in alle stilte is gegaan.

Alleen al daarin ligt een troost. Hoeveel mensen zijn er niet die aan het eind van hun leven in een grote stilte terechtkomen! Ze verdwijnen uit het oog, ze raken vergeten in het hart. Zij blijven alleen achter en sterven zonder dat iemand bij hen is. Hoeveel mensen zijn in de voorbije maanden aan Covid 19 gestorven in ziekenhuizen en woonzorgcentra zonder dat nog iemand bij hen kon komen?  Maar voor God zijn zij niet verdwenen, door Hem zijn zij niet vergeten, door Hem zijn zij niet overgelaten aan hun lot.

Maria’s leven

Wij weten niets over de uiterlijke omstandigheden van Maria’s sterven, maar we geloven dat haar dood de voltooiing is geweest van het leven dat zij heeft geleid. En dat is onbetwijfelbaar een leven geweest van overgave aan God en van bereidheid om in zijn dienst te staan.

En het is een leven geweest in verbondenheid met Jezus . Allereerst als moeder is zij met hem verbonden geweest. Precies haar eigen leven, haar eigen lichaam, heeft zij gegeven om hem als mens te laten geboren worden. Zij is Hem nabij geweest toen hij opgroeide in Nazaret. Zij was bij Hem op de bruiloft in Kana toen voor de eerste keer zichtbaar werd dat Hij niet alleen haar zoon was en Hij een eigen weg zou gaan. Zij heeft Hem gehoord bij zijn prediking. Zij heeft Hem gezien op de weg naar Calvarie. Zij ving een van zijn laatste woorden op: “Vrouw, ziedaar uw zoon.”  Zij was daar toen Hij stierf aan het kruis. Heel haar leven, van begin tot eind, was zij met Hem verbonden.

Wat wij zaterdag gaan vieren is dat Maria Hem ook nabij gebleven is toen zij stierf. Wij gaan vieren dat deze dood haar niet van Hem verwijderd heeft, integendeel, dat deze dood haar heeft binnengevoerd in het hart van de Vader en dat zij daar, in de eeuwige liefde van God, opnieuw verenigd is met haar Zoon.

Hemel

Dat is wat het geloof ‘de hemel’ noemt, niet een plaats boven de wolken maar de eeuwige liefde van God die een mens voor de dood bewaart en hem verenigt met de verrezen Heer. Zo groot is God dat Hij aan ons, kleine mensen, denkt en dat Hij aan elk van ons een plaats kan geven in zijn liefde. Aan Maria heeft Hij die plaats al gegeven. Voor ons heeft Hij ze bestemd als wij met zijn Zoon verbonden willen zijn. Daarin ligt de zaligheid van deze hoogdag.

Uiteindelijk is dit niet alleen een feest om Maria, maar ook om onszelf. In wat aan Maria al is geschonken, wordt duidelijk dat de verrijzenis niet alleen een redding is die voor Jezus was bestemd, maar dat zijn verrijzenis een energie is die zich kan doorzetten, een golf die voortvloeit, een kracht die doorstroomt en ook andere mensen kan aangrijpen en meevoeren op weg naar de volle voltooiing.

Een spoor

Wij zijn nog niet zo ver, wij zijn nog onderweg, maar wij zijn op het goede spoor. Wij zijn te vergelijken met de alpinisten die de Mont Blanc beklimmen. Ooit heeft iemand dit een eerste keer gedaan en de weg uitgestippeld. In zijn spoor leggen vandaag zoveel klimmers de beklimming af naar de top. Zo’n weg heeft Maria voor ons afgelegd. Laten wij er ook aan denken dat die weg begonnen is met het bereidwillig ja dat zij aan de engel gaf en dat zij volhield tot het laatst.

 

Zalige hoogdag aan u, beste lezer en lezeres.

 

Jos Verstraeten