Woord van de pastoor

Vredig Eindejaar – Zegenrijk Nieuwjaar

2018 is voor ons het jaar dat een nieuwe parochieploeg is aangetreden. Maar wat kan een ploeg van negen mensen uitwerken als er niet ter plaatse medewerkers zijn die hetzelfde doel voor ogen hebben?

Wat kan een ploeg betekenen als er geen gelovigen zijn die ter plekke deelnemen aan het parochieleven? 

Aan het eind van dit jaar schrijven wij hier onze droom, onze hoop en ons gebed neer.

Onze wens is dat zij in 2019 ook de uwe en die van velen mogen zijn. 

Pastoor Jos Verstraeten

 

Wij durven dromen van een nieuwe parochie die een thuis kan zijn

voor wie jong is of oud, voor wie ziek is of gezond,

voor wie overtuigd gelovig is en voor wie eerder zoekend is

voor de actieve doener en voor de rustige beschouwer.

Wij durven hiervoor hopen op de samenwerking van velen

over de oude parochiegrenzen heen:

mensen met een geordend hoofd voor de organisatie en financiën

mensen met een nauwgezette kijk om de administratie bij te houden

mensen met een warme glimlach om nieuwkomers te onthalen

mensen met heldere ogen om voorbij ziekte of ouderdom de medemens te zien

mensen met gespitste oren om vragen en verwachtingen op te vangen

mensen met een klinkende stem om Gods lof te zingen

mensen met een klare taal om Gods woord te verkondigen

mensen met open armen om dopelingen en hun ouders te verwelkomen

mensen met een fijngevoelige zin om verloofden aan te moedigen

mensen met soepele knieën om ook op kinderniveau te gaan staan

mensen met sterke schouders om steun te bieden aan wie rouwen

mensen met vlugge voeten om noodlijdenden tegemoet te snellen

mensen met een groot hart om samen te bidden en te vieren

Wij durven vragen

dat Gij, Heer God, ons hiertoe samenroept

dat Gij, Christus, met ons mee gaat op deze weg

dat Gij, Heilige Geest, ons daartoe blijft inspireren.

Schenk ons uw zegen om samen kerk te vormen, vandaag en morgen.