"Geef hun eeuwige rust, o Heer, en laat het eeuwige licht over hen schijnen.
Mogen hun zielen en de zielen van alle overleden gelovigen,
door Gods barmhartigheid, in vrede rusten.
Amen"
Al vieren we op Allerheiligen vooral de heiligen en herdenken we op Allerzielen onze dierbare overledenen, de twee feesten zijn nauw verbonden. Niet iedereen sterft in een geur van heiligheid, maar toch verwelkomt God alle mensen die leefden vanuit zijn liefde.
Dat is de betekenis van verrijzenis, het kernpunt van het geloof: de liefde is sterker dan de dood.
Onze overledenen vormen dus samen met de heiligen een gemeenschap rond God.
Bidden voor overleden dierbaren is zinvol om verschillende redenen.
- Allereerst kun je bidden omdat de persoon die overleden is, misschien niet klaar was voor de ontmoeting met Gods rechtvaardigheid (en wie is dat wel?) Al kunnen we zijn grenzeloze barmhartigheid vermoeden, die confrontatie zal ook een moment van berouw en uitzuivering zijn. We bidden dat de overledene ten volle rust en vrede mag vinden in de eeuwige Liefde.
- Bidden voor overledenen verbindt ons ook met hen. Het schenkt troost aan wie achterblijft en doet stilstaan bij onze eigen eindigheid en bij de doortocht die ook wij ooit zullen maken van dood naar nieuw leven, door Gods liefdeskracht.
- Allerzielen is ook een uitnodiging om onze verbondenheid te vernieuwen met mensen die getekend zijn door rouw. De nabestaanden van overledenen van het voorbije jaar worden uitgenodigd in de kerk en krijgen een kruisje mee dat vanaf de uitvaart tot Allerzielen bewaard werd in de kerk.
