In de lezingen klinkt deze vreugde door: profeten als Jesaja schilderen hoe de dorre woestijn zal bloeien wanneer God nabij komt, en in het evangelie wijst Johannes de Doper op de Messias die reeds onder het volk aanwezig is. De nadruk verschuift van waakzame verwachting naar vreugdevolle nabijheid: het heil staat voor de deur.
Waarom roze?
Op Gaudete maakt de kerk liturgisch een kleine “adempauze” in de ingetogen paarse toon van de Advent. Paars blijft de kleur van verwachting en inkeer, maar het roze is een verzachting ervan: een voorproef van de vreugde die met Kerst volledig zal doorbreken. De roze kleur onderstreept dat het licht al zichtbaar wordt, midden in de periode van wachten.
Zo markeert Gaudete een moment van hoopvolle vreugde: Gods komst is niet alleen een belofte, maar al voelbaar in het heden.
