Dag Nathalie
Onze lezers kennen je wellicht van 'De Repair Shop'.
Welke opleiding heb je gevolgd en waar ben je momenteel werkzaam?
Ja, de heruitzendingen van "De Repair Shop" lopen momenteel op VRT 1.
Ik volgde de opleiding "Conservatie & Restauratie Hout-Meubel" aan de AP Hogeschool in Antwerpen. Ik ben sinds ik ben afgestudeerd in 1998, actief als zelfstandig meubel-restaurateur. Mijn opdrachtgevers zijn particulieren, kerkfabrieken, de Vlaamse Gemeenschap, musea, de KUL... Ik verwijs naar mijn website https://www.deklopperij.be/restauratie.
Ik geef ook ondertussen 20 jaar de opleiding "Hout-Meubel" aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Dat is deeltijds volwassenenonderwijs, waar je ambachtelijke meubel- en restauratietechnieken kan leren. En sinds 10 jaar doceer ik aan het KASK Gent "Materialenkennis" en "Inleiding in de Restauratie & Conservatie" aan de afdeling Instrumentenbouw.
Had je ook ervaring met houtwerk in kerken voor je naar Heusden kwam?
Ik heb al in verscheidene kerken gewerkt, maar een totaal-aanpak zoals in de kerk van Heusden heb ik enkel ook gedaan in de de OLV-Hemelvaartkerk, Wuustwezel.
Maar de OLV-Kathedraal van Antwerpen is bv. een grote klant van mij, daar heb ik al vanalles behandeld, o.a. ook de biechtstoelen en de preekstoel. Maar ook een reliekschrijn (mét skelet erin!), de krans-altaren (ism met een polychromie- en schilderijrestaurateur), enkele beelden, allerlei kleine voorwerpen uit de reserves, ... te veel om op te noemen!
Mijn laatste project voordat ik naar Heusden kwam, was in de Carolus Borromeuskerk in Antwerpen. Daar behandelde ik een monumentaal 17de eeuws Calvariekruis (van 3,6 m hoog!) uit schildpad en ebbenhout.
In Heusden voerde ik de behandelingen uit aan de hand van het conditierapport dat Monumentenzorg had opgesteld.
In de Heilig Kruiskerk werkte je samen met je partner Piet . Wat is zijn specialiteit? Hoelang hebben jullie hier gewerkt ?
Piet is van opleiding Productontwikkelaar, maar tevens ook steeds uitvoerder van zijn ontwerpen. Hij kan lassen, werken met steen, en zeker ook met hout. Hij is technisch zeer creatief en vindt de beste oplossingen voor technisch uitdagende situaties. Zoals bv. het fixeren van de bas-reliëfs in het hoogaltaar (niet eenvoudig daar bovenop die stelling!), of het bouwen van een stellage om aan de daken van de biechtstoelen te kunnen werken. Maar ook bv. de roostering voor onder het beeldhouwwerk onderin het altaar is typisch iets voor hem om te bedenken, ontwerpen en maken. Ondertussen heeft hij ook al zoveel restauraties meegedaan met mij, dat hij perfect weet wat kan en wat niet, werkt hij zeer voorzichtig en met respect voor het originele materiaal, ... en hij luistert vooral ook heel goed naar mij (lacht).
Het lijkt me een monnikenwerk, waarvoor je naast de nodige stielkennis ook een flinke dosis geduld nodig hebt. Is dat een eigenschap die jou typeert?
Zeker! Je mag nooit iets vlug-vlug of gejaagd doen, want dan loopt het mis. Dus ik maak steeds eerst een planning van wat er concreet moet gebeuren aan het meubel/object in kwestie, en werk dan rustig het ene na het andere probleem af, zonder op de tijd te willen letten. Het is nog steeds heerlijk om zo bv. een beeldhouwwerk terug een compleet en robuust geheel te zien worden, oplossingen te bedenken voor ingewikkelde verlijmingen, een zwaar vervuilde en "shabby" biechtstoel te zien veranderen in een mooi glanzend en compleet meubel, ...
Hetgeen waar bij deze werf soms mijn geduld op de proef werd gesteld, was wanneer ik bovenop de stelling aan het werk ben, en merk dat ik één of andere tool, of een stukje eikenhout of iets dergelijks nodig heb, helemaal naar beneden moet klauteren, dan terug naar boven, om daar te merken dat het stukje eik nog niet past, of dat ik toch nog een andere tool nodig heb.... terug naar beneden, terug naar boven, .... dat was soms heftig!
In een eerder artikel in ons parochieblad vertelde Lode De Wilde, de voorzitter van de kerkfabriek H. Kruis, over een doos met een allegaartje aan losse stukjes. Benieuwd of je erin geslaagd bent om die allemaal terug op hun oorspronkelijke plaats te krijgen.
Ik denk dat we de helft van de losse onderdelen hebben kunnen terugplaatsen! Er zitten nu vooral nog heel veel hogels in de doos, en dat is eigenlijk een onbegonnen werk om te proberen te ontdekken van waar die komen (in een volledig neo-gotisch interieur! Hogels overal!!), hoewel we er toch een paar opvallende hebben kunnen terugplaatsen. Verder zijn alle duidelijke onderdelen uit de doos teruggeplaatst. Maar van sommige stukjes in de doos lijkt het onwaarschijnlijk dat niet terug te vinden is van waar ze komen (een sleutel, een handje, enkele profiellijsten), en toch! Niét te vinden!!
Wat zijn jouw impressies van onze kerk?
Ik was eerst en vooral onder de indruk van de strakke organisatie van de Kerkfabriek. In verband met de beveiliging, de belichting, het onderhoud van de kerk,... Dat steekt zeer goed ineen (ik heb al véél anders meegemaakt!). Hoe prachtig is dat, dat daardoor de kerk heel de dag toegankelijk is! En dat daar ook effectief gebruik van wordt gemaakt! Wij hebben zó veel mensen de kerk weten bezoeken, voor een rustig contemplatief momentje, om een kaarsje te branden, te genieten van het prachtige interieur... heel mooi om te zien!
Het interieur maakt een verzorgde indruk (nu zéker ), en het is duidelijk dat de kerk echt gebruikt wordt voor vanalles. Het kinderhoekje, het bibliotheekje, ... allemaal supertoffe initiatieven.
Ik denk dat de kerk echt een waardevolle plek is voor de inwoners van Heusden.
Blij dat wij ons steentje hebben kunnen bijdragen aan het behoud ervan!
